pleelist

 

 

Deze week in het Itempje  'Dit Is Toch Wel Een Hele Gekke Plaat' van de Erste Allgemeine Verunsicherung met hun hit uit 1986 'Ba Ba Banküberfall'

Erste Allgemeine Verunsicherung (afgekort EAV) is een Oostenrijkse popband die is opgericht in 1977. Thomas Spitzer is de tekstschrijver en componist. De naam van de band is afgeleid van de toenmalige Oostenrijkse verzekeringsmaatschappij „Erste Allgemeine Versicherungs-AG“.

Eerst had Nino Holm de band "Antipasta" opgericht, maar deze was niet succesvol en werd na drie jaar alweer opgeheven. Toen besloot Holm om samen met zijn vriend Thomas Spitzer een nieuwe band op te richten. Terwijl ze nog over een naam voor de nieuwe band nadachten, zagen ze bij een bushalte een vestiging van "Erste Allgemeine Versicherung", afgekort EA, en zo kwamen ze op de naam "Erste Allgemeine Verunsicherung- EAV". Ze werden eerst vervolgd wegens naamsmisbruik, maar later trok de verzekeringsmaatschappij haar klacht in en ging de band zelfs sponsoren nadat deze eenmaal succesvol was geworden.


Aan het eind van de jaren 70 begon EAV als een ludieke rockband die vooral succes boekte bij alternatieve Duitse clubscènes. Met hun vijfde album Geld oder Leben! (1985) hadden ze dankzij het nummer Ba-Ba-Banküberfall eindelijk een grote doorbraak in het hele Duitse taalgebied maar ook in Nederland waar de plaat op donderdag 26 januari 1986 TROS Paradeplaat was op Radio 3. De plaat werd een hit en bereikte de 25e positie in de Nederlandse Top 40 en bereikte de 16e positie in de Nationale Hitparade. . In 1986 behaalde dit album platina en vervolgens goud. Nog een jaar later werd ook het nummer Fata Morgana een grote hit. In 1987 bracht de band zijn volgende album uit, Liebe, Tod & Teufel, waarvan meer dan 1,5 miljoen exemplaren verkocht werden.

In de jaren daarna bleef EAV sterke oorwurmen maken, gaf vele live-optredens met kostuums en toneel en kreeg in 1991 zelfs de World Music Award toegekend. Na hun nieuwe grote succes in 1990 met het album Neppomuks Rache trok de band zich een paar jaar terug voor het grote publiek, maar na hun comeback in 1994 met het album Nie wieder Kunst (wie immer...) bleek het commerciële succes wat minder groot dan voorheen. Toch bracht EAV daarna om de paar jaar een nieuw album uit. Verder maakten ze opnieuw uitgebreide tournees en hadden in 2005 opnieuw groot succes met het album 100 Jahre EAV...Ihr habt es so gewollt!! In 2007 verscheen Amore XL.


De liedjes van „Erste Allgemeine Verunsicherung“ waren vooral in de jaren tachtig erg populair. Vanwege het succes van nummers als Ba-Ba-Banküberfall, Märchenprinz, Küss die Hand, schöne Frau en Ding Dong kregen ze echter het etiket van opdringerigheid opgeplakt, hetgeen nog eens werd versterkt door het nummer Drei weiße Tauben. Volgens de groep zelf waren de misverstanden ontstaan doordat de liedjes vanwege het grote commerciële succes uit hun eigenlijke context waren gehaald.

Daarnaast verkondigt EAV vaak ook politieke standpunten in zijn muziek. De toenmalige Oostenrijkse bondspresident Kurt Waldheim dreigde na het uitkomen van Wann man gehn muß waarin zijn oorlogsverleden werd opgerakeld met een aanklacht tegen de groep, maar trok deze uit vrees voor negatieve reacties weer in.[5] De groep is met name fel gekant tegen rechts-extremisme, hetgeen blijkt uit liedjes als Eierkopf-Rudi en Wir marschieren. Al in 1983 werd de groep na een uitzending op tv door neonazi's bedreigd met aanslagen. Ook de politicus Jörg Haider klaagde de band een keer aan wegens smaad.

Ook werden sommige liedjes door de radiozenders geboycot vanwege de openlijke kritiek op kerk en maarschappij. Een bekend geval is in dit verband de in 1988 verschenen single „Burli“, die over de mogelijke gevolgen van een ongeluk met een kerncentrale gaat. Hierin wordt expliciet verwezen naar de toen zeer recent gebeurde kernramp van Tsjernobyl. De satirische smartlap "s' Muaterl" werd door de Beierse radio niet uitgezonden vanwege de impliciete kritiek in dit lied op paus Johannes Paulus II en de Katholieke Kerk.

 

itempje